Daquelas amistades, estes lodos: banca e "fondos voitre"

Seguramente escoitaches falar de Blackstone, o xigante fondo de investimento estadounidense que se converteu no maior caseiro e terratenente de España. Tamén saberás que o Banco Santander é a maior entidade financeira do país. O que muia xente descoñece é que a súa relación histórica é tan estreita que, na práctica, funcionaron como as dúas caras da mesma moeda.

Se os fondos de investimento puideron desembarcar en masa en España tras a crise e controlar miles de pisos e hipotecas, non foi por xeración espontánea: a banca tradicional foi o seu caldo de cultivo, o seu provedor de materia prima e a súa escola de directivos.

1. O nacemento da criatura: O "Proyecto Quasar" (2017)

No ano 2017, o Banco Santander mercou o Banco Popular pola cifra simbólica de 1 euro. Con esa compra, o Santander herdou unha "bomba de reloxería": unha inmensa carteira de 30.000 millóns de euros en activos tóxicos (pisos embargados, terreos e hipotecas impagadas).

Para limpar o seu balance e evitar que estes "tóxicos" estragasen as súas contas ante as esixencias europeas, o Santander aliouse con Blackstone. Crearon unha sociedade conxunta chamada Proyecto Quasar Investments:

●   O Santander vendeulle a Blackstone o 51% de toda esa carteira cun desconto salvaxe de arredor do 65% sobre o seu valor orixinal.

●   Blackstone pasou a xestionar o negocio a través de Aliseda (a antiga inmobiliaria do Popular).

●   Co paso dos anos e tras rexistrar perdas millonarias, o Santander foi diluíndo a súa presenza ata que, en maio de 2026, Blackstone pasou a controlar o 100% de Quasar, completando a saída definitiva do banco español.

2. Portas xiratorias: Os cerebros da banca ao servizo do fondo

Os fondos internacionais non coñecían o terreo nin as leis españolas ao detalle. Como o solucionaron? Fichando en masa á cúpula da banca tradicional. Os directivos que antes deseñaban as hipotecas e xestionaban os embargos nos bancos pasaron a dirixir a maquinaria dos fondos.

Algúns dos nomes clave nesta simbiose son:

●   Claudio Boada Pallarés: De conselleiro e alta influencia no Grupo Santander a Senior Advisor de Blackstone en 2012. Foi a peza clave para abrir as portas ao máis alto nivel.

●   Eduard Mendiluce: Procedente da división inmobiliaria de Catalunya Caixa, Blackstone nomeouno CEO de Anticipa Real Estate e, tras a alianza co Santander, pasou a ser tamén o CEO de Aliseda, controlando o maior xigante inmobiliario do país.

●   Rodrigo Echarri: Criado na división de Banca de Investimento do Santander, pasou a ser Managing Director de Blackstone Real Estate en Europa para executar as compras masivas de ladrillo.

📊 Cadro de Simbiose: Banco Santander vs. Blackstone

Dimensión	O Banco Tradicional (Santander)	O Fondo de Investimento (Blackstone)
O problema / Necesidade	Limpar o balance de "activos tóxicos" esixido por Europa sen manchar a súa reputación.	Buscar alta rendibilidade adquirindo miles de propiedades a prezo de saldo.
A achega principal	Pon a materia prima (30.000M€ do Popular) e as plataformas operativas.	Pon o capital internacional e asume o control da xestión.
O factor humano	Cede o talento directivo (portas xiratorias) que coñece a "cociña" bancaria.	Absorbe os executivos para abrir portas institucionais e negociar con vantaxe.
Desenlace (2026)	Saída definitiva de Quasar tras diluír o valor a cero e traspasar o 100% a Blackstone.	Control absoluto do "ladrillo" herdado para a súa posterior xestión, alugueiro ou venda.

 

3. O impacto social que non sae nos anuncios

Mentres as notas de prensa financeiras falaban de "saneamento do balance" e "éxito corporativo", a realidade a pé de rúa foi moi distinta. Organismos internacionais como as Nacións Unidas (ONU) en 2019 ou Amnistía Internacional denunciaron formalmente o impacto desta estratexia.

Ao comprar as hipotecas e pisos con descontos de ata o 80%, os fondos tiñen unha marxe de beneficio enorme, pero en lugar de facilitar alugueiros sociais ou renegociar coas familias (como esixían colectivos como a PAH), aplicaron unha política agresiva de subidas de prezos e desafiuzamentos.

Conclusión

En conclusión, aínda que legalmente o Banco Santander e Blackstone son empresas totalmente independentes, funcionalmente operaron como un único organismo: o banco xerou a débeda e o fondo executouna. Sen a banca tradicional, o fenómeno dos fondos voitre en España nunca tería existido.

Por Bedús Campete.